Inzamelactie 'jongen in nood'

4 september 2008. Deze dag was ik van plan om naar Monster te fietsen voor een lekker bakje koffie aan het strand. Van mijn huis uit is dat ongeveer 8 km. De dag liep echter heel anders dan gepland. Iets over de helft van die 8 km kreeg ik een lekke band. Balen dus. Onderweg terug begon het ook nog eens te regenen. Ik ging daarom toch even ergens anders een bakje koffie drinken. Toen het weer droog werd liep ik weer verder met mijn fiets aan de hand. Ongeveer na 10 minuten werd ik aangesproken door een jongen met zijn moeder. Hij vertelde mij dat hij erg in de schulden zat. Hij was bezig van alles te verkopen. Hij vroeg of ik interesse had in een aantal fietsen. Ik zij dat ik alleen woonde en dat ik niets kon met zoveel fietsen. Of ik dan één of twee fietsen wilde kopen. Na even afwegen liep ik met hem mee om te kijken wat hij te koop had. Mijn eigen fiets heeft een slag in het achterwiel, het zadel is door prikeldraad gescheurd geraakt en er moest nog het een en ander aan gebeuren. Ik kon een redelijk goede fiets kopen voor €60. Ik ging accoord. De fiets namen we mee terwijl we naar een pinautomaat liepen. Al lopende praatte ik met hem. Hij bleek een schuld te hebben van twee ton door allerlei zaken en omstandigheden. Hij bleek pas 18 jaar te zijn. Ik praatte zo nog wat met hem over zijn situatie. Toen we bij een pinautomaat waren en nog aan het praten waren gaf hij aan dat hij wel blij was dat hij zo weer een paar centen had om weer even van te kunnen eten. Ik werd er door geraakt door de situatie en zei dat ik het in mijn eigen lichaam kon voelen. Hij sloeg spontaan een arm om me heen. Ik reageerde daarop op dezelfde manier terug. Toen ik hem het geld gaf zag ik zijn gezicht. Ik zei:"is dit niet heel erg moeilijk nu voor je om op zo'n manier je fiets weg te doen?" Zijn antwoord was: "Ik moet nu weggaan, anders ga ik staan huilen". Uiteindelijk liep hij door en ik fietste met zijn fiets naar huis. Dat ik op een fiets rijd dat op zo'n manier is weggedaan geeft mij een raar gevoel. Alsof het helemaal niet mijn fiets hoort te zijn. Het is zijn fiets maar hij heeft hem noodgedwongen weg gedaan alhoewel hij het helemaal niet wilde.

Deze situatie heeft me zodanig geraakt dat ik heb besloten om te proberen geld voor hem in te zamelen. Ik realiseer me dat er veel jongeren met problemen zijn. Twee ton vindt ik alleen wel heel erg veel. Aangezien onze maatschappij nog steeds gaat over geld en macht en er niets verandert zal er voor deze jongen dan ook een heleboel geld nodig zijn. In zijn eentje zal hij daar jaren en jaren over doen. Via deze website wil ik dan ook proberen hem daarin te helpen door een inzamelingsactie. Het is een enorm bedrag, dat realiseer ik me. Ik geef de garantie dat, op een paar waarschijnlijk minimale kosten na, het hele bedrag voor deze jongen beschikbaar zal zijn. Het is er maar één van veel probleemgevallen. Ik stel hier ook de menselijkheid op de proef. Dus help mee om deze jongen een leven te geven waarin hij weer kan meedoen zonder de enorme spanningen die hij ondervindt. Natuurlijk is het zijn verantwoordelijkheid maar we zijn nog steeds mensen. Ik wil met deze actie ook een voorbeeld geven. Er zijn mensen en bedrijven genoeg die veel geld hebben. Laten die dan ook iets voor de ander doen. Ik beschouw deze jongen als een nieuwetijdskind die, net als alle nieuwetijdsgeneraties, vraagt om op nieuwe manieren met elkaar om te gaan. Aangezien het systeem nog steeds in stand wordt gehouden zoals het is doe ik een beroep op de menselijkheid.

Wanneer je bij wilt dragen, stuur dan een mailtje naar me toe. Ik laat je dan weten waar je je bijdrage naartoe kunt sturen. Als je een bedrijf hebt en een bijdrage doet kan ik desgewenst de naam en het bedrag op deze pagina vermelden. Dat geldt overigens ook voor iedereen die bij draagt als je dat wilt. Geef het dan even aan. Ik zal ook op deze pagina het bedrag vermelden en bijhouden dat bijgedragen is.

Robert