Bevestiging

In dit stuk wil ik aandacht besteden aan een onderwerp dat aansluit op het onderwerp 'verbinding'. Om de verbinding te laten gebeuren is dit onderwerp eigenlijk van levensbelang. Dit onderwerp gaat over 'bevestiging' door de ouders. Het gaat hem hier vooral over de bevestiging van de seksualiteit van een kind. Seksualiteit niet in de zin van intimiteit en seks maar in de zin van manlijkheid of vrouwelijkheid. Seksualiteit gaat ook over gevoel, verbinding, contact met de wereld om ons heen. In hetzelfde gebied vinden we ook het gevoel, de creativiteit, de levensenergie en zoals al gezegd de manlijkheid of vrouwelijkheid want dat is ook het gevoel: het voelen van de manlijkheid of vrouwelijkheid. De geslachtsdelen zijn daar een fysieke uiting van en die moet bevestigd worden door beide ouders om een kind in verbinding te kunnen laten zijn met beide geslachten. Nu is het bijna altijd zo dat een jongen wel door de vader bevestigd wordt en niet door de moeder en dat een meisje wel door de moeder bevestigd wordt en niet door de vader. In onze maatschappij wordt er zo snel een stempel op gedrukt als een moeder met haar zoontje een stuk intimiteit deelt en als de vader een stuk intimiteit met zijn dochter deelt, dat er uit angst maar niets mee gedaan wordt. Met het minste of geringste wordt het bestempeld als seksueel misbruik of kindermisbruik. Dit is in onze maatschappij te triest voor woorden en het wordt allemaal door de wet en de politiek verergerd.

Wanneer een kind zo ongeveer de eerste zeven jaar achter de rug heeft komt het in een fase waarin de seksuele energie aan bod komt en daarmee ook de voorgenoemde stukken die daar bij horen: gevoel, creativiteit, verbinding, manlijkheid of vrouwelijkheid (onze seksuele aard). Wanneer die seksuele aard niet bevestigd wordt kan het kind niet werkelijk doorgroeien. Het blijft dan als het ware hangen in de kindertijd en kan de verdere ontwikkeling niet plaats vinden. Het hele seksuele stuk is gekoppeld aan de tweede chakra. Als die niet ontwikkelt kunnen de volgende chakra's ook niet werkelijk ontwikkelen. Het krachtcentrum (zonnevlecht) kan niet openen, het hartcentrum kan zich niet ontwikkelen zodat het kind later een hartscontact kan maken, de keelchakra kan niet functioneren en zo wordt het moeilijk om later te communiceren en zich te uiten, het derde oogchakra kan niet functioneren wat gaat over inzicht krijgen en tenslotte kan de kruinchakra ook niet openen wat gaat over de verbinding met de kosmos. Het is de bedoeling dat we in het leven komen en daar iets komen doen. We moeten dus iets neerzetten in de aardse realiteit en daarvoor is het belangrijk dat we vanaf de geboorte in stadia de chakra's ontwikkelen, te beginnen bij de basis. Meestal gaat het daar al mis, bijna niemand heeft echt een stevige veilige basis in zichzelf. Dat maakt het al moeilijker voor de tweede periode (of chakra) om te ontwikkelen. Maar om door te gaan op die tweede periode, de bevestiging op het gebied van de seksualiteit: als die niet plaats vind zal dat problemen gaan opleveren in het verdere leven. Het kind zal blijven zoeken naar die bevesting, het is belangrijk want dan pas kan het kind verder met de volgende periode (chakra). Het kind wordt ouder en wanneer de bevestiging niet plaats vindt zal het alles doen om die toch te krijgen. Op een gegeven moment zal hij of zij zich volledig kunnen weggeven of aanpassen om dat te krijgen. Hij of zij zal van alles gaan doen om alsnog bevestigd te worden en kan zo bijvoorbeeld alles doen wat gevraagd wordt te doen zonder erover na te denken waar hij/zij mee bezig is. Alles zal dan om de bevestiging gaan draaien. En zolang die bevestiging niet komt zal de boosheid daarover toenemen en zo het hele onderlichaam afgesloten raken door diezelfde boosheid. En zo zal uiteindelijk het contact met het eigen onderlichaam (buik, seksualiteit, creativiteit, gevoel, manlijkheid/vrouwelijkheid) onbereikbaar zijn. En op die manier zal ook het natuurlijke contact met het andere (en eigen) geslacht onmogelijk worden. Dat alles alleen maar doordat het kind niet door de beide ouders bevestigd wordt in zijn/haar seksualiteit. In hetzelfde gebied ligt ook de levensenergie en die is weer gelijk aan de seksuele energie of creatieve energie. Geen bevestiging in de seksuele geaardheid (manlijk of vrouwelijk) betekent zo dan ook een vastlopen van de levensenergie. Fysiek wordt dan wel begrepen dat we man of vrouw zijn maar het is van levensbelang om ons ook zo te VOELEN. Dat geeft ons de mogelijkheid om ook in de kracht te komen die bij de seksuele geaardheid hoort en vervolgens het hart erbij te betrekken en ons daarna als zodanig te uiten. Die bevestiging is dus werkelijk van LEVENSBELANG.

De bevestiging staat vooral in het belang van de geslachtsdelen. Die zijn de lichamelijke uiting van manlijkheid of vrouwelijkheid en dat is waar de aandacht aan gegeven dient te worden. Beide ouders dienen dat te doen zodat het contact met beide geslachten onderhouden kan worden. Het gaat hier dus niet over seks maar over contact of verbinding met de beide geslachten. Op die manier zal voorkomen worden dat een kind later erg seksgericht zal kunnen zijn. Ook de seksgerichtheid is een zoektocht naar bevestiging om goedgekeurd te worden als man of vrouw. Wanneer die bevestiging er als kind al komt zal het hele seksuele aspect geaccepteerd zijn en zal het ook veel vrijer beleefd worden. Zonder de bevestiging loopt de seksualiteit uit op een emotionele gefrustreerdheid. Seks zal niet vanuit vrijheid beleefd worden maar ook vanuit emotionele frustratie want al die tijd dat er geen bevestiging komt zal de lading boosheid toenemen en het hele sexuele aspect alleen maar verder blokkeren. Zo wordt seksuele bevrediging emotionele frustratie. Het orgasme is dan het enige wat nog als een bevrediging ervaren wordt en daar zal dan de hele seks op gericht zijn. Dat dit schering en inslag is zal duidelijk zijn. Waarom zitten mannen anders hijgend achter de computer naar porno te kijken, waarom is er anders al die sm en andere dieptrieste sexuele vervreemding? Ik ben ervan overtuigd dat wanneer een mens weer in contact komt met zijn/haar eigen seksuele aard (door de bevestiging) en daarmee in de zachtheid van de sexualiteit, al die emotionele frustratie weg valt en man en vrouw weer werkelijk hun seksualiteit kunnen delen in verbinding met elkaar, vanuit hun eigen kracht en met een open hart. Alles wat daar omheen speelt op het gebied van porno, sm, dierenseks etc is pure frustratie. Het heeft allemaal niets meer met gevoel te maken of met verbinding.

Wanneer 'de bevestiging' er nooit geweest is zal dat dus problemen op gaan leveren. Daarom moeten ouders zich niets aantrekken van de regels en normen die de wet voorschrijft. Zoals boven duidelijk zal zijn beschreven is 'de bevesting' van levensbelang. Ouders zouden niet bang moeten zijn om het kind te bevestigen in de manlijkheid of vrouwelijkheid en het kind bekend maken met de geslachtsdelen, zowel de vader als de moeder. Nogmaals: het gaat niet over seks met je kind, het gaat over het kind bewust maken van zijn/haar sexuele geaardheid. Daarvoor moeten de ouders samen met het kind de geslachtsdelen bespreken en praten over waar die voor zijn. En niet alleen over plassen. Het kind moet zich bewust worden dat het gaat over het man-zijn of vrouw-zijn, niet alleen over seks maar ook over het contact dat eruit voortvloeit waardoor ze met beide geslachten om kunnen gaan op een vrije manier. Dat niet alleen vanuit emotionele gefrustreerdheid maar vanuit verbinding.

De link naar het onderwerp 'verbinding' ligt hem in het samengaan van manlijk en vrouwelijk, de verbinding tussen die twee. Een kind moet zich bewust worden van het manlijke en het vrouwelijke in zichzelf. Fysiek gezien is de vader een spiegel voor zijn/haar manlijke kant en de moeder is zo een spiegel van zijn/haar vrouwelijke kant. De vader (het manlijke) staat ook voor verstand en de moeder (het vrouwelijke) voor gevoel. Het is belangrijk dat een kind beide delen leert kennen en in eerste instantie in de fysieke wereld. Een kind kan ook nieuwsgierig zijn naar waarom de moeder een vagina en borsten heeft terwijl de vader een penis heeft. De natuurlijke nieuwsgierigheid naar het manlijke en vrouwelijke zijn zo al aanwezig. Een kind vraagt dan eigenlijk al naar de bevestiging van beide geslachten. Eigenlijk vraagt een kind dan ook al naar de beide kanten van sexualiteit of sexuele geaardheid. Beide kanten zijn ook nodig om ze met elkaar te kunnen verbinden en zo de eenheid terug te vinden en in verbinding te kunnen leven. Dat gebeurt in de kinderjaren door de buitenwereld als spiegel en dan vooral de ouders. Het belang dat beide kanten bevestigd worden ligt op het gebied van verbinding. Willen manlijk en vrouwelijk met elkaar kunnen verbinden dan zal het verstand zich moeten verbinden met het gevoel. Aan de andere kant is het ook belangrijk dat het gevoel wel open staat om te ontvangen. Als het gevoel dicht zit kan het verstand niet binnen gelaten worden. Dit hele gebeuren uit zich in de buitenwereld in het feit dat er vrouwen zijn die zo beschadigd zijn in hun sexualiteit dat ze niet toegankelijk zijn. Datzelfde geld ook in het lichaam, het gevoel is dan zo beschadigd dat het ontoegankelijk is. Beschadiging betekent dat het niet bevestigd is maar dat er juist een afkeer is van de eigen seksualiteit, schaamte, en het kan zo ver gaan dat er zelfhaat uit voort kan komen. Datzelfde geldt ook voor mannen. Wanneer een man als kind niet de bevestiging van zijn moeder heeft gehad, zal hem dat laten geloven dat hij zijn seksualiteit niet mag voelen en zich zo van zijn seksualiteit af keert. Dat maakt het dat mannen (en ook vrouwen) zoveel aan seks DENKEN. Denken is het manlijke deel in de mens. Veel aan seks denken wekt een gevoel van verlangen op en uiteindelijk delen man en vrouw seks vanuit het hoofd. Wanneer het gevoel geheeld wordt, en daarmee het vrouwelijke, zijn man(lijk) en vrouw(lijk) weer in staat om vanuit gevoel de seksualiteit (en de seks) te delen. Dat is een verbetering want dan wordt het veel zachter, gevoeliger.

Wanneer een kind van de ouders de bevestiging (waar het om vraagt) krijgt kan het beide kanten, manlijke en vrouwelijk, in zichzelf gaan ervaren, zowel verstandelijk als gevoelsmatig. Om het zo te noemen: de weg naar verbinding is vrij want verstand en gevoel mogen er allebei zijn. Verbinding zoals beschreven in het stuk 'verbinding' is zo iets wat zou moeten kunnen voortvloeien uit wat een kind van de ouders als spiegel krijgt. Wordt het kind door beide ouders bevestigd (en zijn de ouders zelf ook een voorbeeld van verbinding) dan kan het kind de vebinding tussen manlijk(verstand) en vrouwelijk (gevoel) in zichzelf ook laten plaats vinden en zo weer terugkeren naar een staat van ZIJN en zich met alles verbonden voelen en tegelijkertijd begrijpen wat het voelt. Daarvoor is het belangrijk dat de ouders het voorbeeld samen geven maar dat betekent ook dat de ouders de verbinding in zichzelf hersteld dienen te hebben. Dan kunnen ze dat samen delen en zo het voorbeeld zijn voor het kind. Een kind heeft in het leven een aards voorbeeld nodig en dat wordt gespiegeld door 'aardse lichamen' waarin de verbinding aanwezig is tussen manlijk en vrouwelijk. Het fysieke voorbeeld voor een kind is het 'samen ZIJN' van de ouders, een verbinding tussen vader en moeder die de verbinding samen beleven. Zo binnen, zo buiten en andersom. Om de herinnering aan de eenheid in zichzelf te herkennen heeft een kind de bevestiging nodig waar het zelf al om vraagt. In de fysieke wereld worden de beide kanten gespiegeld (gesymboliseerd) door het manlijke en vrouwelijke lichaam. Wat er in onze wereld gebeurt is dat de bevestiging waar een kind om vraagt ontkend wordt. Dat is een teken dat mensen de verbinding in zichzelf ontkennen. Seksualiteit (en seks) wordt ontkend en dat is de reden dat mensen emotioneel gefrustreerde seks hebben. Ik noem het 'hebben' want van echte seksuele 'beleving' is geen sprake meer. Seks vanuit verbinding is hetzelfde als versmelting. Geen dualiteit maar eenheid. Dat is de fysieke vorm van verbinding. De innerlijke versmelting is de verbinding tussen verstand en gevoel. In onze maatschappij mogen kinderen niet zien dat ouders seks hebben. Misschien is het ook niet goed voor kinderen om te zien hoe emotioneel gefrustreerde seks werkt want dat is wat ze te zien krijgen. Als kinderen werkelijk de verbinding tussen hun ouders zouden zien zou dat alleen maar een goed voorbeeld zijn. Waarom zouden kinderen niet de 'naakte waarheid in vebinding' mogen zien? Naaktheid is natuurlijk. Naakte ouders die werkelijk in verbinding gemeenschap hebben zijn het mooiste voorbeeld voor kinderen om de verbinding en eenheid tussen de ouders te zien, als de ouders er ook maar met ze over praten zodat het ook verstandelijk begrepen wordt en er geen verwarring ontstaat in de beleving van het kind. Ergens is de herinnering aan eenheid en verbondenheid aanwezig. Het enige wat een kind vraagt aan de ouders is de bevestiging ervan in de fysieke wereld van de materie.

Wanneer je als ouders die bevestiging zelf niet hebt gehad is het zaak om dat alsnog te doen. Het zou dan een goede zaak zijn om een goede therapeut(e) te zoeken en daar aan te werken. Daar doe je iedereen een plezier mee en je maakt het voor je kinderen gemakkelijker want die zullen daar ook van profiteren. De weg terug naar beneden (om het maar zo te noemen) zal pijn kunnen doen. Je moet dan door je verdriet heen en door je boosheid die je al die jaren hebt opgebouwd. Dat is de ontlading van het niet bevestigd zijn. Een goede therapeut(e) kan (wanneer je eraan toe bent) die gemiste bevestiging alsnog helen zodat je in contact kunt zijn met de beide geslachten. Wanneer je van beide ouders geen bevestiging hebt gehad kun je eerst een tijdje met een vrouwelijke therapeut werken om de bevestiging van de vrouwelijke kant te helen en vervolgens een tijdje met een manlijke therapeut werken om de bevestiging van de manlijke kant te helen. Het kan flink pijn doen om door de opgebouwde emoties heen te gaan maar emoties zijn menselijk en vaak is de angst ervoor groter dan dan de realiteit. Het gaat er vooral om om loes te laten. Soms kunnen er ook momenten zijn dat er iets los gelaten wordt zonder emoties. Wat ons belemmert zijn gewoon oude ervaringen die ons aan het verleden gekoppeld houden waardoor we niet in het hier en nu zijn. Werkelijk in het hier en nu zijn betekent dan dat we alles los gelaten hebben waardoor we kunnen zijn wie we werkelijk zijn. Als dat bij ieder mens zo zou zijn, zou de wereld er heel anders uit zien. Het is zeker de moeite waard om de emoties los te laten. Uiteindelijk gaat het erom dat we mens zijn en daar horen alle gevoelens en emoties bij.

Terug naar top

Index perssonlijke stukken