Liefde

Mensen praten altijd over liefde maar is het werkelijk liefde waar ze het over hebben? Daarvoor moeten we kijken wat liefde nou eigenlijk inhoud. Er wordt over liefde gepraat alsof het één onderwerp is maar we kunnen het opsplitsen in tweeën. Een mens kan liefde op twee manieren beleven, op onbewuste wijze en op bewuste wijze. Het meest voorkomende is de onbewuste liefde. Ik noem deze twee dan ook "liefde" en "Liefde". Met een hoofdletter is de bewuste Liefde en met een kleine letter is de onbewute liefde. Zo zullen ze in dit stuk dan ook voorkomen.
Er is een enorm verschil tussen liefde en Liefde, ze zijn eigenlijk twee tegengestelden. Zo is liefde een vorm van afhankelijkheid. Voor liefde wendt met zich tot iemand buiten zichzelf. Om zich goed te voelen, geborgen en veilig, heeft men iemand anders "nodig". Het "nodig hebben" is afhankelijkheid. Wanneer niemand die behoefte invult blijft men nergens, niet zolang men niet doorheeft dat er ook Liefde is. Wanneer men liefde zoekt bij iemand buiten zichzelf kan men nooit zeker zijn dat die liefde er altijd is. Die vorm van liefde gaat voorbij, het is niet doorlopend aanwezig. Dit omdat men van een ander verlangt de behoefte aan liefde in te vullen. Op die manier voelen mensen dat er aan hen getrokken wordt en de kans is groot dat die persoon de deur dicht slaat. Niemand wil aan zich laten trekken omdat een ander liefde wil. De meeste huwelijken zijn op deze vorm van liefde gebasseerd en een groot deel (gemiddeld 33,33%) gaat daarom ook weer voorbij en eindigt in een scheiding. De bruiloft betekent in die gevallen het einde van de liefde. Het is veilig opgeborgen, het is in een hokje gestopt met het label "huwelijk" erop en niemand kan het ons meer afnemen. Maar liefde laat zich niet in een hokje stoppen. Dat gaat wringen en de onrust groeit. Het moet vrij zijn, er moet spanning in zitten, er moet iets voor gedaan worden, liefde moet voortdurend een uitdaging zijn. Wanneer twee mensen een huwelijk aangaan op basis van onbewuste liefde betekent "ik heb je lief"meestal "ik HEB je......lief". Het is een bezit geworden. Maar liefde laat zich niet bezitten want bezitten betekent "vasthouden, stilstand of geen beweging" terwijl het moet stromen. Zoals Osho het noemt: in gevallen waarbij het huwelijk is gebasseerd op liefde (onbewust) is het huwelijksfeest meestal een begravenis en wel de begravenis van de liefde. Op het moment dat een stel getrouwd is is de liefde dood, in een hokje gestopt en wel tussen zes planken six feet under. En dan begint de ellende pas. De liefde is dood, want de spanning is er niet meer, en men verlangt toch van elkaar dat men elkaar invult met de liefde. Zo komt het gevoel dat er aan je getrokken wordt en wat doet een mens wanneer er aan hem of haar getrokken wordt? Men zet zich af, men houdt zijn of haar poot stijf om zich niet van de plek te laten trekken waar men staat. Zo ontstaat de onrust in het huwelijk. En uiteindelijk lopen op die manier heel veel huwelijken weer op de klippen. Die vorm van liefde komt ook voort uit opvoeding en maatschappij. Daar leert men ook om afhankelijk te zijn, al vanaf de bevalling. Het ligt er vanaf dat moment aan hoe een kind opgevoed wordt, met liefde of met Liefde.

De bewuste Liefde werkt precies andersom. Als een mens Liefde leert ontwikkelen is men onafhankelijk. Deze Liefde is onuitputbaar want het komt rechtstreeks uit het hart dat de bron is van de Liefde die in elk mens aanwezig is. Wanneer men zich dit niet bewust is kan men het leren ontdekken. Wat houdt Liefde in? Het houdt in dat je GEEFT zonder er iets voor terug te hoeven krijgen. Als een mens vanuit zijn hart deze alomvattende of alomaanwezige Liefde geeft kan hij zich elk moment van zijn leven goed voelen. Het begint echter bij Liefde voor en in zichzelf voelen en dat delen met anderen. Wanneer men Liefde geeft heeft men niet persé een relatie of een huwelijk nodig om Liefde te ervaren. Deze Liefde kan men overal aan geven en op vele manieren. Men kan alles met Liefde doen wat men anders ook doet en zich op die manier goed voelen. Door Liefde te geven krijg men ook Liefde terug en ook dat kan zich op verschillende wijzen aandienen zoals welgemeende dankbaarheid, een bos bloemen gegeven met Liefde enz. Wanneer een stel op deze wijze een relatie aangaat dan kan de relatie stand houden. Op deze wijze deelt men de Liefde die in zichzelf aanwezig is met de ander. Die Liefde raakt nooit uitgeput. Delen kan men altijd. Wanneer men deelt is men vrij want er is geen afhankelijkheid. Wanneer we niet afhankelijk zijn en de Liefde in onszelf ervaren dan is de Liefde die een ander met ons deelt "De Hemel op Aarde". Het is daarbij wel een vereiste dat men zich bewust wordt van de Liefde. Men kan zich leren overgeven aan Liefde, wat betekent dat men zal moeten leren open te staan voor Liefde om het te kunnen ontvangen en geven wat uiteindelijk betekent dat men leert delen. Wanneer een persoon niet geeft kan de ander ook niet ontvangen. Wanneer een persoon niet kan ontvangen kan diezelfde persoon zeker niet geven. Wanneer men Liefde wil ervaren zal men dat dan ook bewust moeten doen als men het niet vanuit opvoeding heeft geleerd. Meestal is de belemmering niets meer dan een angst en angst is een illusie. Het is een illusie omdat het slechts gaat over een ingehouden gevoel, emotie, die gebasseerd is op wat anderen verteld hebben, of als voorbeeld gegeven hebben. Wanneer men zichzelf toestaat om dat gevoel of die emotie onder ogen te zien en het er te laten ZIJN, is er eigenlijk niets aan de hand. Een mens is een gevoelswezen met emoties. Meestal leren we die te onderdrukken terwijl dat juist bepaalt hoe we leven. Onderdrukken van emoties en gevoel betekent onderdrukken van Liefde want Liefde is gevoel. Liefde omvat het hele leven terwijl liefde alleen maar gaat over afhankelijke relaties. Over liefde wordt vaak veel gepraat terwijl Liefde in stilte gebeurt. Men is altijd op zoek naar liefde terwijl Liefde altijd aanwezig is, het moet alleen gezien worden. Maar meestal ziet men liefde omdat men het bij iemand anders ziet terwijl Liefde zo dichbij is dat men er overheen kijkt. Dichterbij kan zelfs niet want het IS in onszelf, recht onder onze neus, in ons hart.
Maar eerlijk is eerlijk. Meestal zijn we zo geconditioneerd dat we wel aan onszelf dienen te gaan werken. En we dienen ons continue bewust te blijven dat we aan onszelf moeten blijven werken. Het is meestal het ego dat ertussen komt en juist het ego is de grote misleiding, die dienen we los te laten want de Liefde komt voort uit stilte. De gemakkelijkste manier om stilte te ervaren is meditatie. Meditatie gaat over stilte. De meest intense vorm om die stilte te ervaren is satsang. Satsang gaat over " samen ZIJN in STILTE".

De Liefde wordt dan ook niet ervaren omdat het nooit echt stil in onszelf is. We zijn continue in gedachten, continue zijn we met onze gedachten ergens anders waardoor we niet de Liefde kunnen ervaren. Juist omdat het nooit echt stil is herkennen we de Liefde in onszelf niet. En wanneer we door meditatie de stilte gaan opzoeken komen we alles tegen wat er in ons leeft, alles wat onrust veroorzaakt is aanwezig. En daarmee begint de Liefde. We dienen onder ogen te zien dat het allemaal stukjes van onszelf zijn die we met Liefde kunnen omarmen in plaats van ons ervan af te keren. We zeggen vaak dat anderen ons van alles aandoen maar in feite laten anderen ons zien wat we onszelf aandoen, wat we zelf toelaten. Anderen zijn alleen maar een spiegel voor wat er in ons aanwezig is, wat we in Liefde dienen te accepteren. Op die manier leren we eerst onszelf Lief te hebben. Wanneer dat lukt kunnen we Liefde met anderen delen, zelfs wanneer we allerlei zaken in onszelf voelen. We kunnen leren tegelijkertijd die zaken in onszelf Lief te hebben en de ander Lief te hebben. Zo kunnen we ook onze pijn en angst aan anderen laten zien omdat we het zelf accepteren, omarmen, Lief hebben.
Liefde is grenzeloos. Liefde IS en omvat werkelijk alles.

Er wordt door veel mensen vaak gepraat over onvoorwaardelijke Liefde, vooral vanuit de spiritualiteit. In het aardse leven bestaat onvoorwaardelijke Liefde niet, die bestaat alleen in de niet-fysieke dimensies. De hoogste vorm van Liefde in het aardse leven is de alomvattende - of alomaanwezige Liefde. Die heeft één voorwaarde: dat we eerst van onszelf houden. Die ene voorwaarde maakt het dat de onvoorwaardelijke Liefde niet bestaat in de materiële wereld.
Terug naar top

Index perssonlijke stukken