Dagverblijf 'verpest' kinderen

Bron: Deventer Dagblad 2 maart 2002

NIJMEGEN - Langdurige opvang van baby's in kinderdagverblijven heeft een negatieve invloed op het gedrag van het kind op latere leeftijd.

Een baby heeft behoefte aan intensief contact met ouders of opvoeders, moet ze zien en horen. Als dat onvoldoende gebeurt, is de kans groot dat het kind op latere leeftijd slecht met emoties om kan gaan. Recent hersenonderzoek heeft dat bewezen.

"De ervaringen in de eerste jaren zijn heel belangrijk", stelt prof. dr. M. Riksen, sinds gisteren officieel hoogleraar ontwikkelingspsychologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. "De babyfase is heel kwetsbaar. En van groot belang voor de ontwikkeling van persoonskenmerken." Uit nieuw neurobiologisch onderzoek blijkt dat de hersenen vooral de eerste twee jaar een groeispurt maken. Riksen: "En dan met name het rechter deel, het emotionele brein." Daarom is het zo belangrijk dat kleine kinderen goed kunnen oefenen in de eerste emotionele contacten. "Oogcontact, lachen, elkaar nadoen. Dat zijn emotionele rek- en strekoefeningen", zegt Riksen. "Het leert een kind later meer aan te kunnen. De hersenen worden voorbereid om later op een hoger niveau te funtioneren."

Wanneer een kind in de eerste twee jaar van zijn leven langdurig of in een slechte crèche terecht komt of steeds een andere oppas heeft, is er sprake van onvoldoende emotionele oefening. En dus is de kans op gedragsproblemen later veel groter, stelt Riksen. "De problemen doen zich vooral voor in de beheersing van emoties. Kinderen zijn heel snel overmatig geprikkeld, worden agressief of zijn te beweeglijk." "Dat de overheid zich in haar beleid ten aanzien van het werken van ouders met jonge kinderen primair laat leiden door economische motieven is schandalig. We zouden ons moeten schamen dat we zo weinig aandacht besteden aan onze eigen toekomst", stelt Riksen. Zij wil uitbreiding van het bevallingsverlof, deeltijdbanen voor vaders en moeders en strenge kwaliteitseisen voor kinderopvang.

Commentaar van Robert

Dit is een voorbeeld over wat Lee Carroll zei:"De gekte van vandaag is de wetenschap van morgen". Veel new age-denkers weten al lang dat een kind zijn of haar ouders nodig heeft. Ik persoonlijk kan me ook absoluut niet voorstellen dat een kind na de geboorte naar een crèche gebracht wordt, zo klein en kwetsbaar als het is. Als ik dit lees begrijp ik meteen ook waar de ADD en de ADHD vandaan komt: door deze enorme emotionele blokkade die kinderen oplopen door wat er in dit bericht beschreven staat. Nu het wetenschappelijk is moet je daar als mens toch verandering in gaan brengen? Of blijven we met zijn allen met een bord voor onze kop doorgaan en vinden we onze eigen carrière nog steeds het belangrijkste? Eén tip van mij: Als de carrière het belangrijkst is neem dan gewoon geen kinderen. Kinderen zijn de toekomst en als we niet voor de toekomst kunnen zorgen laten we die dan zeker niet 'VERPESTEN'. De kinderen worden het dupe van onze drang naar carrière en promotie. Als we ons willen bewijzen in de maatschappij, laten we dan blijken dat we voor de toekomst kunnen zorgen door onze kinderen zelf op te voeden. Ik heb het al eerder op deze site gezegd: Onze kinderen zijn ONZE eigen verantwooordelijkheid. Kinderen zijn de belangrijkste prioriteit. Blijkbaar zijn we dat vergeten. En natuurlijk zeg ik dit in het algemeen. Er zijn in Nederland ook mensen die zich wel realiseren dat het kind het belangrijkste is. Dat het een zelfstandig functionerend wezen moet gaan worden. Bovenstaand verhaal geeft aan dat het op die manier totaal zijn doel mist als kinderen op die manier opgroeien. Dus lieve mensen: Koop om te beginnen een draagdoek en ervaar hoe prettig het is om je kind te dragen. Nu zeg je dat dat onzin is en dat ik gek ben. Dat is jullie verstand die dat zegt. Maar ik garandeer jullie dat als je eenmaal een tijdje je kind in een draagdoek mee hebt gedragen dat je je gevoelsmatig veel meer betrokken VOELT bij je kind
Terug naar top