|
De Oude tijd
Leuk al die verhalen
over de nieuwe tijd. Maar als er een beleving is van de nieuwe tijd
moet er ook een beleving van de oude tijd zijn.
Wat er nu nog om ons heen gebeurt kan als de oude tijd gezien worden.
Onbewustheid, macht en onmacht, materiële hebzucht, concurentie,
gescheidenheid, strijd en vele andere begrippen duiden op de oude
tijd. Waarom is dit oude tijd te noemen? Omdat het in het algemeen
over onvolwassenheid gaat. Wij mensen zijn nog kleine kinderen op
het emotionele vlak. Wanneer we om ons heen kijken is dat overal
waarneembaar. Het is zichtbaar in hoe veel mensen met hun kinderen
omgaan. Ze reageren zich af op hun kinderen, lopen aan ze te trekken,
kinderen mogen niets, krijgen om de kleinste zaken een grote mond
van de ouders. Hoe mensen met elkaar omgaan is vaak ook erg onvolwassen.
Elkaar de schuld geven van eigen gekwetste zaken, afreageren op
elkaar, fysiek geweld, enz duiden allemaal op onvolwassenheid. De
maatschappij en het beleid hebben bepaald dat we volwassen zijn
als we 18 jaar oud zijn maar in werkelijkheid zijn er slechts weinig
mensen volwassen.
Waarom blijven een klein kind?
Als we om ons heen kijken is overal waarneembaar dat mensen van
binnen allemaal kleine kinderen zijn. Volwassen worden gaat over
emotionele ontwikkeling, niet over leeftijd zoals ons ingepraat
wordt. Willen we werkelijk volwassen worden dan is het zaak om onze
emoties aan te gaan en er helemaal doorheen te gaan. Je zou dat
kunnen zien als het pad van onze ziel. In het gezin worden we als
het ware geprogrammeerd met bepaalde overtuigingen, waarden, gedrag
enzovoort. Dat is wat veel alternatievelingen het karma noemen.
Dat karma wordt gereflecteerd door die gezinspatronen. Die patronen
zijn bedoeld om te doorleven. Als we ons daar helemaal doorheen
werken komen we bij onze eigen basis uit en zijn we geaard. Het
geval is echter dat wij mensen blijven hangen in de strijd, macht
en onmacht. Hierdoor gaan we niet door de te doorleven gezinspatronen
en waarden. We raken van ons Zelf verwijderd door die patronen.
Dat levert onverwerkte emoties op. Naarmate we ouder worden is het
zaak dat we vroeg of laat die emoties aangaan en er helemaal doorheen
gaan. Zo leven we onze emoties in plaats van in de strijd t blijven
hangen. Die strijd is een strijd die in ons hoofd plaats vindt en
die op de buitenwereld geprojecteerd wordt. Wanneer we door onze
emoties heen gaan, breken we steeds een stukje af. Daardoor worden
we volwassen. Daarbij leren we allerlei zaken kennen die bij da
hele proces horen. Ook de macht, onmacht, strijd hoort daarbij…..als
we daar maar niet in blijven hangen. De nieuwe tijd gaat dus over
volwassen worden en dat zijn we bijna allemaal niet.
Schuld en verantwoordelijkheid.
In het hele ‘kinderlijke gedrag’ van ons mensen komt
schuld als een grote projectie voor in hoe we op anderen projecteren
waar we zelf verantwoordelijk voor zijn. Wanneer we geraakt worden
in onze pijn geven we anderen de schuld. Feit is echter dat we al
gekwetst zijn. Kinderen worden niet als serieus gezien, niet als
volwaardig wezen. Wie gelooft in de ziel gelooft dat we incarneren.
We komen uit de perfectie en komen in de imperfectie. We raken verscheurd
in dualiteit. Dat is de gekwetstheid waar we mee te maken hebben.
De pijn van die verscheurdheid ontstaat al wanneer we geboren worden.
Wat er in ons latere leven gebeurt, is dat we daar elke keer weer
in getriggerd worden door de buitenwereld. We zeggen dan: “je
kwetst me”. En dat is dus niet waar. Wanneer we beginnen onze
moties helemaal te doorleven of op een andere manier er helemaal
doorheen gaan, uiten we de emoties die we nooit geuit hebben. We
hebben immers geleerd dat we ons moeten aanpassen en doen wat er
gezegd wordt. En als we dan onze emoties wilden tonen werd onze
mond gesnoerd. Wanneer we uit de gezinssituatie zijn is die situatie
er niet meer. Dan zijn we zelf verantwoordelijk voor wat er in ons
is. Dan is het aan onszelf om weer TOT ons ZELF te komen. Dat is
de weg van de ziel. Schuld is dan een idee van de oude tijd en verantwoordelijkheid
een term van de nieuwe tijd.
Politiek
Een groot voorbeeld van wat oudetijds is is onze politiek. Het is
een beleid dat gaat om de economie, macht, geld. Politiek is een
gebeuren dat alleen maar uit het hoofd komt. Politici praten soms
over gevoel maar ze werken niet vanuit hun gevoel. Het gevoel dat
ze ervaren wekken ze zelf op vanuit hun hoofd. Dat geldt overigens
ook voor ongeveer iedereen. Politiek probeert problemen op te lossen
met geld. Politiek lost echter geen problemen op, ze creëert
steeds meer problemen. Ze denkt hoofdzakelijk in geld. Politiek
creëert problemen vanuit de dualiteit. Het gaat rechtstreeks
tegen de natuurlijke gang van zaken in, rechtstreeks tegen de natuur
in. Dat gebeurt door over controle op te houden. Vanuit het ene
probleem worden nieuwe problemen gecreëerd. Intussen kijken
ze niet naar wat ze aan het doen zijn waardoor die problemen onstaan.
De politiek bemoeit zich met het leven van de mensen. Ze probeert
elke keer weer de mensen te manipuleren en onder controle te houden.Voorbeelden:
Ze wil bepalen hoe de mensen geschoold moeten worden, ze probeert
te bepalen dat vrouwen meer kinderen moeten krijgen om de vergrijzing
op te vangen, ze wil bepalen wie in welke woning hoort te wonen,
(mensen met de laagste inkomens moeten minder kwalitatieve woningen
bewonen dan mensen met hogere inkomens enz), en zo zijn er nog vele
zaken waar de politiek zich mee bemoeit. Dan kunnen we ons afvragen:
Wat geeft hen het recht om over het leven van de mensen te beslissen?
Dit is allemaal van de oude tijd.
Rechtspraak en de wet
Een groot voorbeeld van onvolwassenheid en schuldgedachte. De wet
schrijft regels voor en wanneer we die overtreden zijn we schuldig
aan een strafbaar feit. Feit is dan dat we een regel niet nageleefd
hebben en daarvoor krijgen we meestal een boete in de vorm van een
te betalen bedrag. Die bedragen liegen er niet om in deze tijd.
Ook hierin is de onvolwassenheid te vinden, het ‘kleine kinderengedrag’.
En ook hier draait het allemaal om geld. Om de meest onzinnige redenen
wordt er een bekeuring uitgedeeld. Het gaat niet over rechtvaardigheid,
het gaat over controle en dat komt uit het hoofd. Rechtvaardigheid
zetelt in de basis van de mens. Rechtspraak is dus onrechtvaardig
in onze maatschappij. Wetten en regels voorschrijven om de regels
is menselijk onrechtvaardig. Agenten geven ook geen waarschuwing,
je wordt alleen nog maar beboet.
Wanneer een rechter iemand veroordeelt tot een straf komt dat ook
weer voort vanuit schuldgedachte. Daarmee komt weer het kinderlijke
gedrag in beeld. Het hele schuld en strafdenken ziet er net zo uit
zoals vroeger kinderen werden opgevoed. Je deed iets fout en kreeg
daar straf voor. Straf lost echter niets op. Stop iemand een aantal
jaren in de cel en wanneer hij eruit komt komt hij in een veranderde
maatschappij waar de kans groot is dat hetzelfde gebeurt. Iemand
opsluiten verandert niets aan zijn persoonlijkheid. Als er sprake
is van schuld dan zijn alle betrokken partijen schuldig. Een crimineel
die over het leven van een ander beslist is dan schuldig maar de
rechter is net zo schuldig wanneer die over het leven van een ander
mens beslist. In een nog groter perspectief zijn we dan allemaal
schuldig, zonder enige uitzondering. We maken ons massaal schuldig
aan de deelname van het leegroven en uitputten van onze planeet
door onze hebzucht. Alles wat de mens koopt, auto’s, huizen,
computers, keukengerei, bedden, kasten, audio-en videoaparatuur
en verder alles wat wordt gebruikt komt voort uit de natuur en de
grondstoffen van de aarde. De aarde zorgt voor de mens maar de mens
niet voor de aarde. Vanuit verschillende hoeken wordt dan ook (terecht)
gezegd dat de aarde gewond is. Wanneer de mens bij zijn basis komt,
en daarmee bij menselijke rechtvaardigheid en verantwoordelijkheid,
kan het anders.
Sex
Wat heeft sex met onvolwassenheid te maken? Alles. Als we zien dat
de mens emotioneel nog een klein kind is dat uit zich dat ook in
de sex. Sex gaat over veel diepere zaken als waar de mens mee bezig
is. Het gaat over samen zijn, het is de meest intieme gebeurtenis
die een man en vrouw samen kunnen delen. Het gaat over voelen, verbinding,
kwetsbaarheid, openheid in gevoel en meer zaken die gaan over energie.
Zoals het er in de maatschappij aan toe gaat gaat het over emotionele
frustratie. Het internet puilt uit van de porno, open scheuren,
dierensex, tienersex, bejaardensex, masturbatie, sex met voorwerpen,
enz. Veel mannen zitten zich te vergapen aan al die levenloze beelden.
Vrouwen zitten rond middernacht op tv de mannen te proberen op te
geilen zodat ze verleid worden tot dure telefoongesprekken, smssex,
postcodesex en allerlei andere gefrustreerde uitingen om nog iets
te kunnen voelen. Het enige wat nog een bevredigend gevoel geeft
is het orgasme. Het orgasme is dan het enige moment waarin alles
losgelaten wordt en waarin geen controle mogelijk is. Zowel mannen
als vrouwen zijn de weg volledig kwijt geraakt in wie ze zijn diep
van binnen. Winkels liggen vol met sex (emotioneel gefrustreerde)
bladen, vrouwelijk bloot in een groot deel van de bladen en andere
afbeeldingen die het manlijke moeten ophitsen. De grap ervan is
dat het allemaal nog gephotoshopt is ook. In bedrijven moeten vrouwen
(het vrouwelijke) er goed uit zien om de mannen (het manlijke) te
behagen en te verleiden. Het moet er aan de buitenkant allemaal
zo sexueel mogelijk uit zien terwijl aan de binnenkant de emotionele
frustratie heerst. De buitenkant is dus alleen maar een camouflage
voor de binnenkant. In de reclame’s op tv zie je ook steeds
meer jonge vrouwen die de verzorgingsproducten aankondigen. Vrouwen
van middelbare leeftijd zijn daardoor minder te zien. Een vrouw
moet volgens de maatschappelijke waarden strak in het lichaam zitten,
rimpelvrij zijn, volle borsten hebben, strak tussen de benen zijn,
en perfecte maten hebben. Een vrouw waar het leven overheen is gegaan,
die rimpels in har gezicht heeft enz. wordt niet meer geaccepteerd.
Met al dat wegwerken wordt ook de uitdrukking van het gezicht uitgevaagd.
Een gezicht laat veel zien over wat er van binnen gebeurt. Met al
dat bijwerken wat vrouwen laten doen,laten ze hun hele lichamelijke
en emotionele uitdrukking weg vagen. Zo worden vrouwen etalagepoppen
waar geen enkel teken van leven meer af te lezen is. Dat terwijl
mannen vaak helemaal niet met het uiterlijk bezig zijn. Het is de
onzekerheid van de vrouwen zelf. Ze laten zich gek maken door allerlei
opgepoetste, strakgetrokken en uitgebalanceerde modellen die zogenaamd
een voorbeeld zijn. De werkelijke voorbeelden voor vrouwen zijn
vrouwen die zichzelf accepteren zoals ze zijn, met eventuele rimpels
en alle maatschappelijke onvolkomenheden.
Ook de manier waarop
mensen een relatie zoeken gaat over controle. Er zijn legio bureau’s
en organisaties waar we ons aan kunnen melden als we een relatie
zoeken. Daar kunnen we opgeven wat onze wensen zijn, opleiding,
eigenschappen enz. Ook dat gaat over wat we willen. Als we echter
loslaten wat we willen kan er naar ons toe komen wat we nodig hebben
om verder te groeien tot een volwassen mens. Dat kunnen relaties
zijn die erg confronterend zijn. Als dat gebeurt gaan veel mensen
uit elkaar. Mensen willen de hemel op aarde. Die is alleen niet
BUITEN de mens maar IN de mens. Dat gaat over energie, verbinding.
De mens kan de verbinding zijn tussen hemel en aarde. Om zover te
komen moeten we volwassen worden. De wereld is tot nu toe nog een
kinderspeelplaats waar alles gaat over ‘ik wil’. Wanneer
de mens volwassen en bewust is gaat het over verbinding. Dan is
er geen ‘ik wil’ meer. Ook niet in het aangaan van relaties.
Relaties ontstaan dan energetisch, door chemie. Je komt dan iemand
tegen waar je op dat moment iets van kunt leren. Relaties kunnen
op drie niveau’s onstaan: miltchakra (wat een erg lichamelijke
relatie kan zijn), zonnevlecht (een ‘ik wil’ relatie
wanneer het vanuit het hoofd komt of een invoelende relatie wanneer
het vanuit het Zelf is) en hartchakra (liefde en verbinding). Wie
zou er geen relatie op het niveau van het hart willen? Zo’n
relatie kan alleen op de klippen lopen wanneer de chakra’s
daaronder niet voldoende ontwikkeld zijn. Ook zonnevlechtrealties
lopen op de klippen als de chakra’eronder niet voldoende ontwikkeld
zijn. Relatie zijn uiteindelijk een vorm van verbinding. Om in een
verbinding een relatie te kunnen aangaan moeten we eerst een relatie
met ons Zelf aangaan. We kunnen niet van een ander houden als we
niet eerst van ons Zelf houden. Ik hou van mezelf gaat ook over
een verbinding en wel tussen het ‘ik’ en het ‘Zelf’
met als verbinding het hart. Zoals de meeste relaties er uit zien
ontstaan ze niet door chemie maar vanuit het hoofd. Er zijn wensen,
voorwaarden, belangrijke eigenschappen, diploma’s, inkomen
enz waar iemand aan moet voldoen voordat het een relatie genoemd
wordt. Dat zijn relaties die aangegaan worden vanuit frustratie,
controle, onvolwassenheid. De maatschappij noemt dit volwassenheid
maar wanneer het gaat over spiritualiteit en bewustzijn gaat het
over onvolwassenheid. We moeten nog volwassen worden. Dat kunnen
we leren in relaties maar dan is het wel belangrijk dat we onze
emotionele frustraties onder ogen komen. Dat is ons persoonlijke
pad. Wanneer we die zaken doorleven worden we volwassen. Dat is
een proces.
Geld
Als iets verkeerd gebruikt wordt dan is het geld. Alles draait om
geld. Er word voor geld ingebroken, gemoord, mensen gaan de gevangenis
in om geld, scheidingen zijn enorme drama's vanwege het geld, materie
wordt in een hoeveelheid geld uitgedrukt, banen en opleidingen bepalen
hoeveel geld we krijgen. Er is één belangrijk aspect
dat niet in geld wordt uitgedrukt: menselijkheid. Mensen doen van
alles om aan geld te komen. In de huidige tijd worden mobiele mogelijkheden
gebruikt om met allerlei onzinnige diensten gemakkelijk veel geld
te verdienen. Dit zien we vooral erug in smsdiensten. Carspotten
is hiervan een goed voorbeld. Hierbij moet je het kenteken van een
auto smsen en dan krijg je bericht wat een auto kost en kan. Onderaan
het scherm staat alleen wel dat het anderhalve euro per ontvangen
bericht kost en dat je twee berichten krijgt. dat kost je dan drie
euro, ruim zeseneenhalve oude hollandse guldens voor een onzinnige
dienst. Zo zijn er allerlei diensten die op deze manier gemakkelijk
geld willen verdienen met allerlei rariteiten. Ook het hele geldleensysteem
is een methode om geld te verdienen over de rug van de mensen. In
deze tijd zien we steeds meer geldleendiensten via internet verschijnen.
Dit hele systeem komt voort uit het feit dat alles duurder wordt.
Hierdoor zien banken en andere geldleners kans om meer te verdienen
aan de mens die nog steeds erg matrieel gericht is. Ook aan materieel
wordt veel te veel verdiend. Wat zou een huis kosten als we kijken
naar het materiaal wat daarvoor noig is en wat betalen we voor een
huis? Op die laatste vraag: een veelvoud aan wat er aan materiaal
nodig is. Mensen koppelen echter allerlei gedachten aan een huis
en dat bepaalt uiteindelijk de koopprijs. Het is toch vremd dat
een huis jaarlijks meer waard wordt terwijl het matriaal veroudert.
De mens heeft hier de gedachte 'onroerend goed' aan gekoppeld met
het idee, de gedachte, dat dat betekent dat het jaarlijks meer waard
wordt. Ook het idee, de gedachte, dat een(zelfde) huis duurder moet
zijn als het in een groene omgeving staat of vlak aan zee is vreemd.
Nog een rare gedachte is dat de prijs van en huis afhangt van d
vorm. Een huis zou gewoon moeten kosten wat er aan materiaal nodig
is met daarboven een vergoeding voor degene die het bouwt. Ik ben
van mening dat een huis in feite veel goedkoper zou zijn wanneer
er reëel zou worden gedacht. Nog een voorbeeld van gemakkelijk
geld verdienen zijn de bedrijven die spullen van andere mensen verkopen.
Ze kopen het voor een schijntje en verkopen het weer voor een hoger
bedrag. Hoeveel we verdienen met werken moet in de ogen van het
beleid afhangen van wat we op school geleerd hebben, hoe hoog we
geschoold zijn, hoeveel diploma's we in onze zak hebben. Dat is
een rare gedachte als je je bedenkt dat elke functie in een bedrijf
belangrijk is om het bedrijf draaide te houden. Al deze ideeën
komen voort uit het hoofd, het denken, waar het alleen maar over
macht, controle en egoïsme gaat wanneer we niet in ons Zelf
zijn.
Werk
Waarom werken mensen? Om geld te verdienen, om macht te hebben,
status, respect af te dwingen enz. Werk zouden we moeten doen om
voldoening uit te halen, gevoelsmatig maar ook financieel. Financieel
in dit geval voor het feit dat we ergens energie in stoppen. Wat
er echter veel gebeurt is dat in werk de werknemers wordt verteld
hoe ze het werk moeten doen. Er zijn bedrijven waar werknemers totaal
geen ruimte krijgen over hoe ze hun werk willen doen. Alles wordt
aan regels gebonden. Hoe de manager het wil zo moeten de werknemers
het doen. Dat is geen leiding geven meer, dat lijkt meer op slaven
drijven. Willen we voldoening uit ons werk halen dan moeten we de
dingen op onze eigen manier kunnen doen. Welliswaar zullen er bepaalde
resultaten verwacht worden en tijdslimieten maar mensn moeten het
wel op een manier kunnen doen dat hen een goed gevoel over henzelf
geeft. Dat kan alleen maar als we het werk vanuit ons Zelf doen
in plaats van vanuit ons hoofd. Werken zou moeten resulteren in
het iets opbouwen wat menselijke waarden heeft. Nu wordt er alleen
maar gebouwd aan egoïstische waarden, economische waarden,
maatschappelijke waarden. We zouden moeten werken vanuit eigen waarden
en daar zouden we ook gelijkwaardig naar uitbetaald moeten worden.
Iedereen zou evenveel moeten verdienen dan anderen. Er zijn mensen
genoeg die het niet verdienen maar toch krijgen. Of denk aan de
managers die zichzelf miljoenen toe eigenen in plaats van de werknemers
mee te laten delen.
Werken moeten we doen vanuit ons Zelf. Wat er nu in de maatschappij
is dat de sociale(?) dienst en andere diensten mensen manipuleren
om aan het werk te gaan. Zelfs als er redenen zijn waardoor een
mens niet zover is om weer aan het werk te gaan. Zelfs vanuit de
politiek wordt aangegeven dat er heel veel klachten zijn over de
verschillende diensten (sociale dienst, GGD, GAK enz). Van vroeger
af aan is de sociale dienst al berucht vanwege het a-sociale beleid.
De betekenis van 'sociaal' wordt hier verkeerd uitgelegd. Ook hier
draait het allemaal alleen maar om het geld en niet om de mensen.
Het is dus een financiële dienst in plaats van een sociale
dienst. Hier wordt er niet vanuit gegaan dat je werk moet kunnen
doen waar je je prettig bij voelt, je moet hier werk gaan doen wat
je geleerd hebt, zelfs als het helemaal niet meer passend is. Intussen
wordt gezegd dat ze mensen aan het werk helpen. Als dat werkelijk
zo zou zijn zouden ze mensen helpen op een werklek te komen waar
ze zich in kunnen vinden. Integendeel, mensen worden gemanipuleerd
om aan te pakken wat ze kunnen krijgen. Ookal ga je erop achteruit
ten opzichte van wat je voorhen gedaan hebt. Maar mensen willen
groeien, vooruit gaan. Dat werkt de sociale dienst dan tegen. Niemand
heeft het recht zich te bemoeien met andermans leven. Als ze dan
werkelijk zouden helpen zouden ze tegemoet komen aan de wensen van
de mens, hen helpen daar te komen waar ze willen werken. Dan zou
er wat meer sprake zijn van een 'sociale' dienst Werk moet dus voldoening
geven, een goed gevoel over ons Zelf, het moet gelijkwaardig beloond
worden (wel door inzet), het moet ten goede komen van de mens in
plaats van de economie.
Taal
Taal is oudetijds zoals het nu gebruikt wordt. Wat is taal eigenlijk?
Het is een woordenschat waarvan we een maatschappelijke betekenis
in ons hoofd geprogrammeerd hebben. Dat doen we van kinds af aan
thuis al en later op school nog veel meer. We leren de maatschappelijke
betekenis van woorden om in een taal te praten. Die taal komt dan
alleen wel uit ons hoofd en niet uit ons Zelf of uit ons hart. Waarom
is een boom groen? Omdat ons is ingeprogrammeerd dat we dat ding,
dat buiten langs de weg staat en waarvan er heel veel van bij elkaar
kunnen staan, een boom noemen. De kleur is groen om dezelfde reden:
omdat dat zo tegen ons gezegd is. Een boom IS dus geen boom, het
wordt alleen maar zo genoemd om het te kunnen onderscheiden van
andere zaken. Hetzelfde geldt voor de kleur, het IS geen groen,
het wordt alleen maar zo genoemd. Zo steekt de hele menselijke taal
in elkaar. Het komt dus allemaal alleen maar uit ons hoofd als we
praten. Veel mensen zeggen: alles IS. Als we zeggen "dat is
een boom" en we laten de ingeprogrammeerde betekenis weg krijgen
we dus "dat IS". "Een boom" is dan alleen maar
dat deel van de zin dat in ons hoofd staat geprogrammeerd. Als we
hadden gehoord dat het een rode knol is dan zou DAT aangenomen worden.
Alles met een ingeprogrammeerde maatschappelijke betekenis is dus
geen waarheid. De enige waarheid is "dat IS". Onze hele
taal is op die manier in ons hoofd geprogrammeerd. Wat de werkelijke
betekenis is weet dus (bijna) niemand. Mensen gebruiken op die manier
woorden waarvan ze de betekenis niet kennen. Dat zien we ook terug
bij de diverse instanties. Waarom heet de sociale dienst de sociale
dienst? Mensen die ervaring met deze dienst hebben zullen de conclusie
trekken dat ze helemaal niet sociaal is, integendeel. Ook hier wordt
dus weer een woord gebruikt waarvan de mensen, die bij deze instantie
werken, de betekenis niet kennen. Als we de betekenis wel kennen
dan leggen we die niet uit zoals het in ons hoofd is 'geprogrammeerd'.
Als we de betekenis ervan kennen dan leven we ernaar. Een sociale
dienst zou dan pas sociaal zijn als ze ernaar werken en leven. Maar
aangezien dat niet het geval is is er geen sprake van een 'sociale'
dienst. Als het wel sociaal zou zijn zou er met die mensen gepraat
kunnen worden, overlegd kunnen worden, ze zouden dan naar de mensen
zelf luisteren in plaats van naar functies zoals dokters, psychologen
etc. Zolang we in woorden praten over allerlei zaken, zijn we alleen
maar vanuit ons hoofd bezig. Maar wat staat er dan aan de andere
kant als we ingeprogrammeerde betekenis los zouden laten? We zouden
de 'boom' niet ervaren als een boom, we zouden ons ermee verbonden
kunnen voelen. In een verbinding zijn geen woorden, alleen maar
een ervaren. In een verbinding maakt het niet uit hoe iets genoemd
wordt. Met alles wat we dus benoemen kunnen we zeggen: het is alleen
maar een woord en niets meer. Wat het werkelijk is weet (bijna)
niemand. In een film genaamd 'de mozes code' wordt uitgelegd wat
de mozes code is. Ik weet niets van de bijbel maar er wordt verteld
dat God zich aan Mozes toont. Wanneer God Mozes ZIJN naam geeft,
geeft God zijn naam aan met 'I am that I am'. In de film 'the Mozes
code' wordt aangegeven dat de code uit iets heel simpels bestaat,
een comma. De naam 'I am that I am' wordt dan 'I am that, I am'.
De komma spitst de zin dus in tweeën, 'I am that' en 'I am'.
Op deze manier zegt God dus niet (als hij bv naar een boom wijst)
'I am that tree'. God zegt dan 'I am that, I am'. In het I am that
wordt gezegd 'ik ben dat' en in het laatste 'I am' ligt de bevestiging
van "ik ben dat'. Hieruit kunnen we dus afleiden dat God geen
woorden gebruikt om iets te benoemen, de mens heeft dat gedaan.
Door al die woorden zijn we het belangrijkste kwijt geraakt: de
verbinding met al dat waar we een maatschappelijke betekenis aan
hebben gegeven. Ook de verbinding met elkaar zijn we daardoor kwijt
geraakt. Dat uit zich dan in de namen die we hebben gekregen. Als
iemand zegt: "dat is Robert" dan is dat geen waarheid.
Als we de naam weg laten die in ons hoofd is geprogrammeerd dan
houden we alleen nog maar 'ik ben' over en dat is waar het om gaat.
Daarmee identificeren we ons niet meer met de naam die we hebben
gekregen want we ZIJN niet onze naam. We worden alleen maar zo genoemd
om ons van elkaar te kunnen onderscheiden. Hieruit komt dan ook
weer voort dat we allen één ZIJN. Als we elkaar in
een verbinding kunnen voelen is de naam niet belangrijk meer. En
dat geldt voor de hele taal die we ingeprogrammeerd hebben. Feit
is dat voor elk voorwerp over de hele wereld veel verschillende
woorden worden gebruikt. Wat we buiten dan zien IS geen boom, er
zijn vele woorden voor gegeven die we ook verschillende 'talen'
noemen. 'Dat is een boom' is dus geen waarheid, in welke taal dan
ook. De waarheid ervaren we pas als we de verbinding ervaren.
Dit zijn slechts enkele
voorbeelden van wat er in onze maatschappij gaande is wanner we
het over ‘de oude tijd’ hebben. Wanneer we schuld inruilen
voor verantwoordelijkheid gaat het er al heel anders uitzien. Komen
we tot bewustzijn dan kunnen we dingen anders gaan doen. Wanneer
we emotioneel volwassen worden kunnen we herboren worden. Hoe de
nieuwe tijd er dan uit ziet kun je aan je eigen verbeelding overlaten
maar wat het werkelijk wordt kunnen we alleen maar ondervinden wanneer
er werkelijk dingen gaan veranderen. Dat hebben we niet in de hand
of onder controle. En gelukkig maar.
Individueel kunnen
we de wereld veranderen wanneer we onszelf ontwikkelen. Een mooie
scene uit één van de Star Trek films (Insurrection
dacht ik): Kapitein Picard is op een planeet waar een 600tal mensen
wonen die verjongen vanwege de ringen om de planeet. Hij voelt zich
aangetroken tot een vrouw waarmee hij hele mooie gesprekken voert.
Het gaat ook over de ontwikkeling van de mens. Picard zegt op een
gegeven moment iets als: "het heeft ons eeuwen gekost om te
bereiken wat we hebben bereikt". Hierop zegt de vrouw: "het
heeft ons eeuwen gekost om erachter te komen dat het geen eeuwen
hoeft te duren". Het hoeft ook geen eeuwen te duren. Het is
er allemaal al en wel IN onself. We zijn het alleen vergeten. We
hoeven ons alleen maar te herinneren. Dat klinkt simpel maar het
is een proces. Dat wat we in het gezin meekrijgen kan gezien worden
als een spiegel voor wat veel mensen karma noemen. Dat gaat over
overtuigingen, patronen, enz. Als we daar helemaal doorheen gaan,
het emotioneel helemaal doorleven kunnen we weer tot onszelf komen.
Welliswaar met wat begeleiding maar het belangrijkste kunnen we
alleen maar alleen doen: er doorheen gaan. Met wat goede begeleiding
kunnen we ontwaken. Dat betekent dat we ons van onszelf bewust zijn
waneer dat gebeurt. Ontwaken is van bewust worden overgaan op bewust
zijn. Dat kan heel erg confronterend zijn maar het is wel belangrijk.
Van daaruit kunnen we bewust iets doen met wat we te doorleven hebben
als wat sommigen 'karma' noemen. Zo kunnen we tot ons Zelf komen.
Tijdens dat proces kom je van alles tegen: overtuigingen, macht
en onmacht, de weg kwijt raken, man/vrouw situaties, enz. Daar kunnen
we veel van leren. Sterker nog, dat IS waar we veel van leren wanneer
we leren naar onszelf te kijken.
2012
Er zijn veel verhalen die aankondigen dat er in 2012 grote veranderingen
gaan plaats vinden. Veel van die verhalen komen door via channeling.
Dat zijn dan vaak vrij ontastbare verhalen. Er is echter ook een
verhaal die vrij tastbaar is. Dat verhaal gaat over de magnetische
werking tussen planeten, zonnestelsels, rotatie van de hele kosmos
en andere magnetsche en energetische processen in de kosmos. Wat
mensen zich niet realiseren is dat wat er in de kosmos (het heelal)
hetzelfde gebeurt als wat onder de microscoop gebeurt tussen atomen
en andere deeltjes. In de kosmos gebeurt het alleen op een schaal
waarbij we ons niets kunnen voorstellen. Denk alleen al aan de maan
die twee keer per dag de hele watermassa optilt en weer laat zakken.
Dat alleen al is een enorme magnetische kracht. Wat zou er gebeuren
als de maan er niet zou zijn?
De aarde wordt ovaal gezien maar in feite is ze rond als een bal.
De aarde wordt ovaal door de middelpuntsvliedende kracht die door
de draaiing ontstaat. We leven dus niet op een planeet met een vaste
vorm. Dan wordt geschreven dat ons zonnestelsen in feite ook een
ronde bol is met een noord en een zuidpool en een evenaar. Door
de onvoorstelbare snelheid waarmee ons zonnestelsel draait vervormd
die bol tot een platte schijf met een aantal slierten. Dit is dus
een nog veel grotere middelpuntsvliedende kracht dan die van de
aarde. Dit zijn krachten waar geen voorstelling van te maken is.
Ook de planeten en stelsels hebben magnetische en energetische invloed
op elkaar. En daarmee zouden we in 2012 mee te maken krijgen wat
veranderingen betreft.
Wat er met ons weer gebeurt wordt aangeschreven door wat wij mensen
aan het doen zijn. Het wordt aan vervuiling toegeschreven maar we
staan ook bloot aan de invloed van allerlei processen in de kosmos
die ook hun effect op de aarde hebben. Het lijkt er dan op dat onze
weermannen, politici en andere mensen niet verder denken dan onze
dampkring. Het wordt allemaal ‘plaatselijk’ gezien en
niet in het grote geheel. Ook de magnetische krachten uit de kosmos
hebben invloed op de dampkring en daarmee ook op het weer. Dat zijn
zaken waar wij mensen geen controle over (kunnen) houden. En iedereen
maar denken dat de weersveranderingen alleen maar door vervuiling
komt.
Zijn de channelings vaak ontastbare verhalen, dit verhaal is tastbaar
wat maakt dat er de mogelijkheid bestaat dat er werkelijk iets gaat
veranderen. Hopelijk komt het uit, voor het welzijn van onze planeet
en het ontwaken van de mens.
Robert
|