Wat is "De Nieuwe Tijd"  
       
 
Robert
Robert
 
 
 

 



 

De Oude tijd

Leuk al die verhalen over de nieuwe tijd. Maar als er een beleving is van de nieuwe tijd moet er ook een beleving van de oude tijd zijn. Wat er nu nog om ons heen gebeurt kan als de oude tijd gezien worden. Onbewustheid, macht en onmacht, materiële hebzucht, concurentie, gescheidenheid, strijd en vele andere begrippen duiden op de oude tijd. Waarom is dit oude tijd te noemen? Omdat het in het algemeen over onvolwassenheid gaat. Wij mensen zijn nog kleine kinderen op het emotionele vlak. Wanneer we om ons heen kijken is dat overal waarneembaar. Het is zichtbaar in hoe veel mensen met hun kinderen omgaan. Ze reageren zich af op hun kinderen, lopen aan ze te trekken, kinderen mogen niets, krijgen om de kleinste zaken een grote mond van de ouders. Hoe mensen met elkaar omgaan is vaak ook erg onvolwassen. Elkaar de schuld geven van eigen gekwetste zaken, afreageren op elkaar, fysiek geweld, enz duiden allemaal op onvolwassenheid. De maatschappij en het beleid hebben bepaald dat we volwassen zijn als we 18 jaar oud zijn maar in werkelijkheid zijn er slechts weinig mensen volwassen.

Waarom blijven een klein kind?
Als we om ons heen kijken is overal waarneembaar dat mensen van binnen allemaal kleine kinderen zijn. Volwassen worden gaat over emotionele ontwikkeling, niet over leeftijd zoals ons ingepraat wordt. Willen we werkelijk volwassen worden dan is het zaak om onze emoties aan te gaan en er helemaal doorheen te gaan. Je zou dat kunnen zien als het pad van onze ziel. In het gezin worden we als het ware geprogrammeerd met bepaalde overtuigingen, waarden, gedrag enzovoort. Dat is wat veel alternatievelingen het karma noemen. Dat karma wordt gereflecteerd door die gezinspatronen. Die patronen zijn bedoeld om te doorleven. Als we ons daar helemaal doorheen werken komen we bij onze eigen basis uit en zijn we geaard. Het geval is echter dat wij mensen blijven hangen in de strijd, macht en onmacht. Hierdoor gaan we niet door de te doorleven gezinspatronen en waarden. We raken van ons Zelf verwijderd door die patronen. Dat levert onverwerkte emoties op. Naarmate we ouder worden is het zaak dat we vroeg of laat die emoties aangaan en er helemaal doorheen gaan. Zo leven we onze emoties in plaats van in de strijd t blijven hangen. Die strijd is een strijd die in ons hoofd plaats vindt en die op de buitenwereld geprojecteerd wordt. Wanneer we door onze emoties heen gaan, breken we steeds een stukje af. Daardoor worden we volwassen. Daarbij leren we allerlei zaken kennen die bij da hele proces horen. Ook de macht, onmacht, strijd hoort daarbij…..als we daar maar niet in blijven hangen. De nieuwe tijd gaat dus over volwassen worden en dat zijn we bijna allemaal niet.

Schuld en verantwoordelijkheid.
In het hele ‘kinderlijke gedrag’ van ons mensen komt schuld als een grote projectie voor in hoe we op anderen projecteren waar we zelf verantwoordelijk voor zijn. Wanneer we geraakt worden in onze pijn geven we anderen de schuld. Feit is echter dat we al gekwetst zijn. Kinderen worden niet als serieus gezien, niet als volwaardig wezen. Wie gelooft in de ziel gelooft dat we incarneren. We komen uit de perfectie en komen in de imperfectie. We raken verscheurd in dualiteit. Dat is de gekwetstheid waar we mee te maken hebben. De pijn van die verscheurdheid ontstaat al wanneer we geboren worden. Wat er in ons latere leven gebeurt, is dat we daar elke keer weer in getriggerd worden door de buitenwereld. We zeggen dan: “je kwetst me”. En dat is dus niet waar. Wanneer we beginnen onze moties helemaal te doorleven of op een andere manier er helemaal doorheen gaan, uiten we de emoties die we nooit geuit hebben. We hebben immers geleerd dat we ons moeten aanpassen en doen wat er gezegd wordt. En als we dan onze emoties wilden tonen werd onze mond gesnoerd. Wanneer we uit de gezinssituatie zijn is die situatie er niet meer. Dan zijn we zelf verantwoordelijk voor wat er in ons is. Dan is het aan onszelf om weer TOT ons ZELF te komen. Dat is de weg van de ziel. Schuld is dan een idee van de oude tijd en verantwoordelijkheid een term van de nieuwe tijd.

Politiek
Een groot voorbeeld van wat oudetijds is is onze politiek. Het is een beleid dat gaat om de economie, macht, geld. Politiek is een gebeuren dat alleen maar uit het hoofd komt. Politici praten soms over gevoel maar ze werken niet vanuit hun gevoel. Het gevoel dat ze ervaren wekken ze zelf op vanuit hun hoofd. Dat geldt overigens ook voor ongeveer iedereen. Politiek probeert problemen op te lossen met geld. Politiek lost echter geen problemen op, ze creëert steeds meer problemen. Ze denkt hoofdzakelijk in geld. Politiek creëert problemen vanuit de dualiteit. Het gaat rechtstreeks tegen de natuurlijke gang van zaken in, rechtstreeks tegen de natuur in. Dat gebeurt door over controle op te houden. Vanuit het ene probleem worden nieuwe problemen gecreëerd. Intussen kijken ze niet naar wat ze aan het doen zijn waardoor die problemen onstaan. De politiek bemoeit zich met het leven van de mensen. Ze probeert elke keer weer de mensen te manipuleren en onder controle te houden.Voorbeelden: Ze wil bepalen hoe de mensen geschoold moeten worden, ze probeert te bepalen dat vrouwen meer kinderen moeten krijgen om de vergrijzing op te vangen, ze wil bepalen wie in welke woning hoort te wonen, (mensen met de laagste inkomens moeten minder kwalitatieve woningen bewonen dan mensen met hogere inkomens enz), en zo zijn er nog vele zaken waar de politiek zich mee bemoeit. Dan kunnen we ons afvragen: Wat geeft hen het recht om over het leven van de mensen te beslissen? Dit is allemaal van de oude tijd.

Rechtspraak en de wet
Een groot voorbeeld van onvolwassenheid en schuldgedachte. De wet schrijft regels voor en wanneer we die overtreden zijn we schuldig aan een strafbaar feit. Feit is dan dat we een regel niet nageleefd hebben en daarvoor krijgen we meestal een boete in de vorm van een te betalen bedrag. Die bedragen liegen er niet om in deze tijd. Ook hierin is de onvolwassenheid te vinden, het ‘kleine kinderengedrag’. En ook hier draait het allemaal om geld. Om de meest onzinnige redenen wordt er een bekeuring uitgedeeld. Het gaat niet over rechtvaardigheid, het gaat over controle en dat komt uit het hoofd. Rechtvaardigheid zetelt in de basis van de mens. Rechtspraak is dus onrechtvaardig in onze maatschappij. Wetten en regels voorschrijven om de regels is menselijk onrechtvaardig. Agenten geven ook geen waarschuwing, je wordt alleen nog maar beboet.
Wanneer een rechter iemand veroordeelt tot een straf komt dat ook weer voort vanuit schuldgedachte. Daarmee komt weer het kinderlijke gedrag in beeld. Het hele schuld en strafdenken ziet er net zo uit zoals vroeger kinderen werden opgevoed. Je deed iets fout en kreeg daar straf voor. Straf lost echter niets op. Stop iemand een aantal jaren in de cel en wanneer hij eruit komt komt hij in een veranderde maatschappij waar de kans groot is dat hetzelfde gebeurt. Iemand opsluiten verandert niets aan zijn persoonlijkheid. Als er sprake is van schuld dan zijn alle betrokken partijen schuldig. Een crimineel die over het leven van een ander beslist is dan schuldig maar de rechter is net zo schuldig wanneer die over het leven van een ander mens beslist. In een nog groter perspectief zijn we dan allemaal schuldig, zonder enige uitzondering. We maken ons massaal schuldig aan de deelname van het leegroven en uitputten van onze planeet door onze hebzucht. Alles wat de mens koopt, auto’s, huizen, computers, keukengerei, bedden, kasten, audio-en videoaparatuur en verder alles wat wordt gebruikt komt voort uit de natuur en de grondstoffen van de aarde. De aarde zorgt voor de mens maar de mens niet voor de aarde. Vanuit verschillende hoeken wordt dan ook (terecht) gezegd dat de aarde gewond is. Wanneer de mens bij zijn basis komt, en daarmee bij menselijke rechtvaardigheid en verantwoordelijkheid, kan het anders.

Sex
Wat heeft sex met onvolwassenheid te maken? Alles. Als we zien dat de mens emotioneel nog een klein kind is dat uit zich dat ook in de sex. Sex gaat over veel diepere zaken als waar de mens mee bezig is. Het gaat over samen zijn, het is de meest intieme gebeurtenis die een man en vrouw samen kunnen delen. Het gaat over voelen, verbinding, kwetsbaarheid, openheid in gevoel en meer zaken die gaan over energie. Zoals het er in de maatschappij aan toe gaat gaat het over emotionele frustratie. Het internet puilt uit van de porno, open scheuren, dierensex, tienersex, bejaardensex, masturbatie, sex met voorwerpen, enz. Veel mannen zitten zich te vergapen aan al die levenloze beelden. Vrouwen zitten rond middernacht op tv de mannen te proberen op te geilen zodat ze verleid worden tot dure telefoongesprekken, smssex, postcodesex en allerlei andere gefrustreerde uitingen om nog iets te kunnen voelen. Het enige wat nog een bevredigend gevoel geeft is het orgasme. Het orgasme is dan het enige moment waarin alles losgelaten wordt en waarin geen controle mogelijk is. Zowel mannen als vrouwen zijn de weg volledig kwijt geraakt in wie ze zijn diep van binnen. Winkels liggen vol met sex (emotioneel gefrustreerde) bladen, vrouwelijk bloot in een groot deel van de bladen en andere afbeeldingen die het manlijke moeten ophitsen. De grap ervan is dat het allemaal nog gephotoshopt is ook. In bedrijven moeten vrouwen (het vrouwelijke) er goed uit zien om de mannen (het manlijke) te behagen en te verleiden. Het moet er aan de buitenkant allemaal zo sexueel mogelijk uit zien terwijl aan de binnenkant de emotionele frustratie heerst. De buitenkant is dus alleen maar een camouflage voor de binnenkant. In de reclame’s op tv zie je ook steeds meer jonge vrouwen die de verzorgingsproducten aankondigen. Vrouwen van middelbare leeftijd zijn daardoor minder te zien. Een vrouw moet volgens de maatschappelijke waarden strak in het lichaam zitten, rimpelvrij zijn, volle borsten hebben, strak tussen de benen zijn, en perfecte maten hebben. Een vrouw waar het leven overheen is gegaan, die rimpels in har gezicht heeft enz. wordt niet meer geaccepteerd. Met al dat wegwerken wordt ook de uitdrukking van het gezicht uitgevaagd. Een gezicht laat veel zien over wat er van binnen gebeurt. Met al dat bijwerken wat vrouwen laten doen,laten ze hun hele lichamelijke en emotionele uitdrukking weg vagen. Zo worden vrouwen etalagepoppen waar geen enkel teken van leven meer af te lezen is. Dat terwijl mannen vaak helemaal niet met het uiterlijk bezig zijn. Het is de onzekerheid van de vrouwen zelf. Ze laten zich gek maken door allerlei opgepoetste, strakgetrokken en uitgebalanceerde modellen die zogenaamd een voorbeeld zijn. De werkelijke voorbeelden voor vrouwen zijn vrouwen die zichzelf accepteren zoals ze zijn, met eventuele rimpels en alle maatschappelijke onvolkomenheden.

Ook de manier waarop mensen een relatie zoeken gaat over controle. Er zijn legio bureau’s en organisaties waar we ons aan kunnen melden als we een relatie zoeken. Daar kunnen we opgeven wat onze wensen zijn, opleiding, eigenschappen enz. Ook dat gaat over wat we willen. Als we echter loslaten wat we willen kan er naar ons toe komen wat we nodig hebben om verder te groeien tot een volwassen mens. Dat kunnen relaties zijn die erg confronterend zijn. Als dat gebeurt gaan veel mensen uit elkaar. Mensen willen de hemel op aarde. Die is alleen niet BUITEN de mens maar IN de mens. Dat gaat over energie, verbinding. De mens kan de verbinding zijn tussen hemel en aarde. Om zover te komen moeten we volwassen worden. De wereld is tot nu toe nog een kinderspeelplaats waar alles gaat over ‘ik wil’. Wanneer de mens volwassen en bewust is gaat het over verbinding. Dan is er geen ‘ik wil’ meer. Ook niet in het aangaan van relaties. Relaties ontstaan dan energetisch, door chemie. Je komt dan iemand tegen waar je op dat moment iets van kunt leren. Relaties kunnen op drie niveau’s onstaan: miltchakra (wat een erg lichamelijke relatie kan zijn), zonnevlecht (een ‘ik wil’ relatie wanneer het vanuit het hoofd komt of een invoelende relatie wanneer het vanuit het Zelf is) en hartchakra (liefde en verbinding). Wie zou er geen relatie op het niveau van het hart willen? Zo’n relatie kan alleen op de klippen lopen wanneer de chakra’s daaronder niet voldoende ontwikkeld zijn. Ook zonnevlechtrealties lopen op de klippen als de chakra’eronder niet voldoende ontwikkeld zijn. Relatie zijn uiteindelijk een vorm van verbinding. Om in een verbinding een relatie te kunnen aangaan moeten we eerst een relatie met ons Zelf aangaan. We kunnen niet van een ander houden als we niet eerst van ons Zelf houden. Ik hou van mezelf gaat ook over een verbinding en wel tussen het ‘ik’ en het ‘Zelf’ met als verbinding het hart. Zoals de meeste relaties er uit zien ontstaan ze niet door chemie maar vanuit het hoofd. Er zijn wensen, voorwaarden, belangrijke eigenschappen, diploma’s, inkomen enz waar iemand aan moet voldoen voordat het een relatie genoemd wordt. Dat zijn relaties die aangegaan worden vanuit frustratie, controle, onvolwassenheid. De maatschappij noemt dit volwassenheid maar wanneer het gaat over spiritualiteit en bewustzijn gaat het over onvolwassenheid. We moeten nog volwassen worden. Dat kunnen we leren in relaties maar dan is het wel belangrijk dat we onze emotionele frustraties onder ogen komen. Dat is ons persoonlijke pad. Wanneer we die zaken doorleven worden we volwassen. Dat is een proces.

Geld
Als iets verkeerd gebruikt wordt dan is het geld. Alles draait om geld. Er word voor geld ingebroken, gemoord, mensen gaan de gevangenis in om geld, scheidingen zijn enorme drama's vanwege het geld, materie wordt in een hoeveelheid geld uitgedrukt, banen en opleidingen bepalen hoeveel geld we krijgen. Er is één belangrijk aspect dat niet in geld wordt uitgedrukt: menselijkheid. Mensen doen van alles om aan geld te komen. In de huidige tijd worden mobiele mogelijkheden gebruikt om met allerlei onzinnige diensten gemakkelijk veel geld te verdienen. Dit zien we vooral erug in smsdiensten. Carspotten is hiervan een goed voorbeld. Hierbij moet je het kenteken van een auto smsen en dan krijg je bericht wat een auto kost en kan. Onderaan het scherm staat alleen wel dat het anderhalve euro per ontvangen bericht kost en dat je twee berichten krijgt. dat kost je dan drie euro, ruim zeseneenhalve oude hollandse guldens voor een onzinnige dienst. Zo zijn er allerlei diensten die op deze manier gemakkelijk geld willen verdienen met allerlei rariteiten. Ook het hele geldleensysteem is een methode om geld te verdienen over de rug van de mensen. In deze tijd zien we steeds meer geldleendiensten via internet verschijnen. Dit hele systeem komt voort uit het feit dat alles duurder wordt. Hierdoor zien banken en andere geldleners kans om meer te verdienen aan de mens die nog steeds erg matrieel gericht is. Ook aan materieel wordt veel te veel verdiend. Wat zou een huis kosten als we kijken naar het materiaal wat daarvoor noig is en wat betalen we voor een huis? Op die laatste vraag: een veelvoud aan wat er aan materiaal nodig is. Mensen koppelen echter allerlei gedachten aan een huis en dat bepaalt uiteindelijk de koopprijs. Het is toch vremd dat een huis jaarlijks meer waard wordt terwijl het matriaal veroudert. De mens heeft hier de gedachte 'onroerend goed' aan gekoppeld met het idee, de gedachte, dat dat betekent dat het jaarlijks meer waard wordt. Ook het idee, de gedachte, dat een(zelfde) huis duurder moet zijn als het in een groene omgeving staat of vlak aan zee is vreemd. Nog een rare gedachte is dat de prijs van en huis afhangt van d vorm. Een huis zou gewoon moeten kosten wat er aan materiaal nodig is met daarboven een vergoeding voor degene die het bouwt. Ik ben van mening dat een huis in feite veel goedkoper zou zijn wanneer er reëel zou worden gedacht. Nog een voorbeeld van gemakkelijk geld verdienen zijn de bedrijven die spullen van andere mensen verkopen. Ze kopen het voor een schijntje en verkopen het weer voor een hoger bedrag. Hoeveel we verdienen met werken moet in de ogen van het beleid afhangen van wat we op school geleerd hebben, hoe hoog we geschoold zijn, hoeveel diploma's we in onze zak hebben. Dat is een rare gedachte als je je bedenkt dat elke functie in een bedrijf belangrijk is om het bedrijf draaide te houden. Al deze ideeën komen voort uit het hoofd, het denken, waar het alleen maar over macht, controle en egoïsme gaat wanneer we niet in ons Zelf zijn.

Werk
Waarom werken mensen? Om geld te verdienen, om macht te hebben, status, respect af te dwingen enz. Werk zouden we moeten doen om voldoening uit te halen, gevoelsmatig maar ook financieel. Financieel in dit geval voor het feit dat we ergens energie in stoppen. Wat er echter veel gebeurt is dat in werk de werknemers wordt verteld hoe ze het werk moeten doen. Er zijn bedrijven waar werknemers totaal geen ruimte krijgen over hoe ze hun werk willen doen. Alles wordt aan regels gebonden. Hoe de manager het wil zo moeten de werknemers het doen. Dat is geen leiding geven meer, dat lijkt meer op slaven drijven. Willen we voldoening uit ons werk halen dan moeten we de dingen op onze eigen manier kunnen doen. Welliswaar zullen er bepaalde resultaten verwacht worden en tijdslimieten maar mensn moeten het wel op een manier kunnen doen dat hen een goed gevoel over henzelf geeft. Dat kan alleen maar als we het werk vanuit ons Zelf doen in plaats van vanuit ons hoofd. Werken zou moeten resulteren in het iets opbouwen wat menselijke waarden heeft. Nu wordt er alleen maar gebouwd aan egoïstische waarden, economische waarden, maatschappelijke waarden. We zouden moeten werken vanuit eigen waarden en daar zouden we ook gelijkwaardig naar uitbetaald moeten worden. Iedereen zou evenveel moeten verdienen dan anderen. Er zijn mensen genoeg die het niet verdienen maar toch krijgen. Of denk aan de managers die zichzelf miljoenen toe eigenen in plaats van de werknemers mee te laten delen.
Werken moeten we doen vanuit ons Zelf. Wat er nu in de maatschappij is dat de sociale(?) dienst en andere diensten mensen manipuleren om aan het werk te gaan. Zelfs als er redenen zijn waardoor een mens niet zover is om weer aan het werk te gaan. Zelfs vanuit de politiek wordt aangegeven dat er heel veel klachten zijn over de verschillende diensten (sociale dienst, GGD, GAK enz). Van vroeger af aan is de sociale dienst al berucht vanwege het a-sociale beleid. De betekenis van 'sociaal' wordt hier verkeerd uitgelegd. Ook hier draait het allemaal alleen maar om het geld en niet om de mensen. Het is dus een financiële dienst in plaats van een sociale dienst. Hier wordt er niet vanuit gegaan dat je werk moet kunnen doen waar je je prettig bij voelt, je moet hier werk gaan doen wat je geleerd hebt, zelfs als het helemaal niet meer passend is. Intussen wordt gezegd dat ze mensen aan het werk helpen. Als dat werkelijk zo zou zijn zouden ze mensen helpen op een werklek te komen waar ze zich in kunnen vinden. Integendeel, mensen worden gemanipuleerd om aan te pakken wat ze kunnen krijgen. Ookal ga je erop achteruit ten opzichte van wat je voorhen gedaan hebt. Maar mensen willen groeien, vooruit gaan. Dat werkt de sociale dienst dan tegen. Niemand heeft het recht zich te bemoeien met andermans leven. Als ze dan werkelijk zouden helpen zouden ze tegemoet komen aan de wensen van de mens, hen helpen daar te komen waar ze willen werken. Dan zou er wat meer sprake zijn van een 'sociale' dienst Werk moet dus voldoening geven, een goed gevoel over ons Zelf, het moet gelijkwaardig beloond worden (wel door inzet), het moet ten goede komen van de mens in plaats van de economie.

Taal
Taal is oudetijds zoals het nu gebruikt wordt. Wat is taal eigenlijk? Het is een woordenschat waarvan we een maatschappelijke betekenis in ons hoofd geprogrammeerd hebben. Dat doen we van kinds af aan thuis al en later op school nog veel meer. We leren de maatschappelijke betekenis van woorden om in een taal te praten. Die taal komt dan alleen wel uit ons hoofd en niet uit ons Zelf of uit ons hart. Waarom is een boom groen? Omdat ons is ingeprogrammeerd dat we dat ding, dat buiten langs de weg staat en waarvan er heel veel van bij elkaar kunnen staan, een boom noemen. De kleur is groen om dezelfde reden: omdat dat zo tegen ons gezegd is. Een boom IS dus geen boom, het wordt alleen maar zo genoemd om het te kunnen onderscheiden van andere zaken. Hetzelfde geldt voor de kleur, het IS geen groen, het wordt alleen maar zo genoemd. Zo steekt de hele menselijke taal in elkaar. Het komt dus allemaal alleen maar uit ons hoofd als we praten. Veel mensen zeggen: alles IS. Als we zeggen "dat is een boom" en we laten de ingeprogrammeerde betekenis weg krijgen we dus "dat IS". "Een boom" is dan alleen maar dat deel van de zin dat in ons hoofd staat geprogrammeerd. Als we hadden gehoord dat het een rode knol is dan zou DAT aangenomen worden. Alles met een ingeprogrammeerde maatschappelijke betekenis is dus geen waarheid. De enige waarheid is "dat IS". Onze hele taal is op die manier in ons hoofd geprogrammeerd. Wat de werkelijke betekenis is weet dus (bijna) niemand. Mensen gebruiken op die manier woorden waarvan ze de betekenis niet kennen. Dat zien we ook terug bij de diverse instanties. Waarom heet de sociale dienst de sociale dienst? Mensen die ervaring met deze dienst hebben zullen de conclusie trekken dat ze helemaal niet sociaal is, integendeel. Ook hier wordt dus weer een woord gebruikt waarvan de mensen, die bij deze instantie werken, de betekenis niet kennen. Als we de betekenis wel kennen dan leggen we die niet uit zoals het in ons hoofd is 'geprogrammeerd'. Als we de betekenis ervan kennen dan leven we ernaar. Een sociale dienst zou dan pas sociaal zijn als ze ernaar werken en leven. Maar aangezien dat niet het geval is is er geen sprake van een 'sociale' dienst. Als het wel sociaal zou zijn zou er met die mensen gepraat kunnen worden, overlegd kunnen worden, ze zouden dan naar de mensen zelf luisteren in plaats van naar functies zoals dokters, psychologen etc. Zolang we in woorden praten over allerlei zaken, zijn we alleen maar vanuit ons hoofd bezig. Maar wat staat er dan aan de andere kant als we ingeprogrammeerde betekenis los zouden laten? We zouden de 'boom' niet ervaren als een boom, we zouden ons ermee verbonden kunnen voelen. In een verbinding zijn geen woorden, alleen maar een ervaren. In een verbinding maakt het niet uit hoe iets genoemd wordt. Met alles wat we dus benoemen kunnen we zeggen: het is alleen maar een woord en niets meer. Wat het werkelijk is weet (bijna) niemand. In een film genaamd 'de mozes code' wordt uitgelegd wat de mozes code is. Ik weet niets van de bijbel maar er wordt verteld dat God zich aan Mozes toont. Wanneer God Mozes ZIJN naam geeft, geeft God zijn naam aan met 'I am that I am'. In de film 'the Mozes code' wordt aangegeven dat de code uit iets heel simpels bestaat, een comma. De naam 'I am that I am' wordt dan 'I am that, I am'. De komma spitst de zin dus in tweeën, 'I am that' en 'I am'. Op deze manier zegt God dus niet (als hij bv naar een boom wijst) 'I am that tree'. God zegt dan 'I am that, I am'. In het I am that wordt gezegd 'ik ben dat' en in het laatste 'I am' ligt de bevestiging van "ik ben dat'. Hieruit kunnen we dus afleiden dat God geen woorden gebruikt om iets te benoemen, de mens heeft dat gedaan. Door al die woorden zijn we het belangrijkste kwijt geraakt: de verbinding met al dat waar we een maatschappelijke betekenis aan hebben gegeven. Ook de verbinding met elkaar zijn we daardoor kwijt geraakt. Dat uit zich dan in de namen die we hebben gekregen. Als iemand zegt: "dat is Robert" dan is dat geen waarheid. Als we de naam weg laten die in ons hoofd is geprogrammeerd dan houden we alleen nog maar 'ik ben' over en dat is waar het om gaat. Daarmee identificeren we ons niet meer met de naam die we hebben gekregen want we ZIJN niet onze naam. We worden alleen maar zo genoemd om ons van elkaar te kunnen onderscheiden. Hieruit komt dan ook weer voort dat we allen één ZIJN. Als we elkaar in een verbinding kunnen voelen is de naam niet belangrijk meer. En dat geldt voor de hele taal die we ingeprogrammeerd hebben. Feit is dat voor elk voorwerp over de hele wereld veel verschillende woorden worden gebruikt. Wat we buiten dan zien IS geen boom, er zijn vele woorden voor gegeven die we ook verschillende 'talen' noemen. 'Dat is een boom' is dus geen waarheid, in welke taal dan ook. De waarheid ervaren we pas als we de verbinding ervaren.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van wat er in onze maatschappij gaande is wanner we het over ‘de oude tijd’ hebben. Wanneer we schuld inruilen voor verantwoordelijkheid gaat het er al heel anders uitzien. Komen we tot bewustzijn dan kunnen we dingen anders gaan doen. Wanneer we emotioneel volwassen worden kunnen we herboren worden. Hoe de nieuwe tijd er dan uit ziet kun je aan je eigen verbeelding overlaten maar wat het werkelijk wordt kunnen we alleen maar ondervinden wanneer er werkelijk dingen gaan veranderen. Dat hebben we niet in de hand of onder controle. En gelukkig maar.

Individueel kunnen we de wereld veranderen wanneer we onszelf ontwikkelen. Een mooie scene uit één van de Star Trek films (Insurrection dacht ik): Kapitein Picard is op een planeet waar een 600tal mensen wonen die verjongen vanwege de ringen om de planeet. Hij voelt zich aangetroken tot een vrouw waarmee hij hele mooie gesprekken voert. Het gaat ook over de ontwikkeling van de mens. Picard zegt op een gegeven moment iets als: "het heeft ons eeuwen gekost om te bereiken wat we hebben bereikt". Hierop zegt de vrouw: "het heeft ons eeuwen gekost om erachter te komen dat het geen eeuwen hoeft te duren". Het hoeft ook geen eeuwen te duren. Het is er allemaal al en wel IN onself. We zijn het alleen vergeten. We hoeven ons alleen maar te herinneren. Dat klinkt simpel maar het is een proces. Dat wat we in het gezin meekrijgen kan gezien worden als een spiegel voor wat veel mensen karma noemen. Dat gaat over overtuigingen, patronen, enz. Als we daar helemaal doorheen gaan, het emotioneel helemaal doorleven kunnen we weer tot onszelf komen. Welliswaar met wat begeleiding maar het belangrijkste kunnen we alleen maar alleen doen: er doorheen gaan. Met wat goede begeleiding kunnen we ontwaken. Dat betekent dat we ons van onszelf bewust zijn waneer dat gebeurt. Ontwaken is van bewust worden overgaan op bewust zijn. Dat kan heel erg confronterend zijn maar het is wel belangrijk. Van daaruit kunnen we bewust iets doen met wat we te doorleven hebben als wat sommigen 'karma' noemen. Zo kunnen we tot ons Zelf komen. Tijdens dat proces kom je van alles tegen: overtuigingen, macht en onmacht, de weg kwijt raken, man/vrouw situaties, enz. Daar kunnen we veel van leren. Sterker nog, dat IS waar we veel van leren wanneer we leren naar onszelf te kijken.

2012
Er zijn veel verhalen die aankondigen dat er in 2012 grote veranderingen gaan plaats vinden. Veel van die verhalen komen door via channeling. Dat zijn dan vaak vrij ontastbare verhalen. Er is echter ook een verhaal die vrij tastbaar is. Dat verhaal gaat over de magnetische werking tussen planeten, zonnestelsels, rotatie van de hele kosmos en andere magnetsche en energetische processen in de kosmos. Wat mensen zich niet realiseren is dat wat er in de kosmos (het heelal) hetzelfde gebeurt als wat onder de microscoop gebeurt tussen atomen en andere deeltjes. In de kosmos gebeurt het alleen op een schaal waarbij we ons niets kunnen voorstellen. Denk alleen al aan de maan die twee keer per dag de hele watermassa optilt en weer laat zakken. Dat alleen al is een enorme magnetische kracht. Wat zou er gebeuren als de maan er niet zou zijn?
De aarde wordt ovaal gezien maar in feite is ze rond als een bal. De aarde wordt ovaal door de middelpuntsvliedende kracht die door de draaiing ontstaat. We leven dus niet op een planeet met een vaste vorm. Dan wordt geschreven dat ons zonnestelsen in feite ook een ronde bol is met een noord en een zuidpool en een evenaar. Door de onvoorstelbare snelheid waarmee ons zonnestelsel draait vervormd die bol tot een platte schijf met een aantal slierten. Dit is dus een nog veel grotere middelpuntsvliedende kracht dan die van de aarde. Dit zijn krachten waar geen voorstelling van te maken is. Ook de planeten en stelsels hebben magnetische en energetische invloed op elkaar. En daarmee zouden we in 2012 mee te maken krijgen wat veranderingen betreft.
Wat er met ons weer gebeurt wordt aangeschreven door wat wij mensen aan het doen zijn. Het wordt aan vervuiling toegeschreven maar we staan ook bloot aan de invloed van allerlei processen in de kosmos die ook hun effect op de aarde hebben. Het lijkt er dan op dat onze weermannen, politici en andere mensen niet verder denken dan onze dampkring. Het wordt allemaal ‘plaatselijk’ gezien en niet in het grote geheel. Ook de magnetische krachten uit de kosmos hebben invloed op de dampkring en daarmee ook op het weer. Dat zijn zaken waar wij mensen geen controle over (kunnen) houden. En iedereen maar denken dat de weersveranderingen alleen maar door vervuiling komt.
Zijn de channelings vaak ontastbare verhalen, dit verhaal is tastbaar wat maakt dat er de mogelijkheid bestaat dat er werkelijk iets gaat veranderen. Hopelijk komt het uit, voor het welzijn van onze planeet en het ontwaken van de mens.

Robert